გალია ფართო

ჩვენ შორის რკინის გალია ფართო

მე ამ გალიას გულზე ვადნობდი,

შენგან მზის სხივებს ველოდი მარტო,

რას ვიფიქრებდი თუ დამათოვდი.

მე მხოლოდ მსურდა ყოველი ნაკვთის

შენი სახების სტროფად დახატვა,

მაგრამ ნაბიჯი მიწიერ ქარში

შენმა გულისთქმამ სხვა გზით გადადგა...

შენც სხვისფერ მიყავ, მათი გვარისა

გამოდექ ვინაც ქარში გამფანტა,

უძირო თვალებს შენს დავემდური

გულის წადილი რისთვის დამალა...

დავით დელგმა